Akrep gibisin kardeşim,
Korkak bir karanlık içindedir akrep gibi...
Serçe gibisin kardeşim,
Serçenin telaşı içindesin.
Midye gibisin kardeşim,
Midye gibi kapalı, rahat
Ve sönmüş bir yanardağ ağzı gibi korkuncsun kardeşim.
Bir değil,
Beş değil,
Milyonlarcasın maalesef.
Koyun gibisin kardeşim,
Gocuklu celep kaldırınca sopasını
Sürüye katılıveririsin hemen
Ve adeta koşarsın salhaneye.
Dünyanın en tuhaf mahlukusun yani.
Hani şu derya içre olup,
Deryayi bilmeyen balıktan da tuhaf.
Ve bu dünyada bu zulüm senin sayende.
Ve açsak , yorgunsak , alkan içindeysek eger,
Ve hala şarabımizı vermek için üzüm gibi eziliyorsak ,
Kabahat senin....
Demeğe de dilim varmiyor ama ,
Kabahatın çoğu senin, canım kardeşim.....
